Значење: Конечно се реши, се убеди, попушти. Потекло: Зборот потекнува од турскиот глагол kandımak, што значи се убедив, се согласив, се решив. Со текот на времето, во Битола добил нијанса на шеговито прифаќање, кога некој најпосле „кандисува“ и попушта. Толкување: Во битолскиот говор „кандиса“ се користи кога некој се премислил или конечно се решил за нешто, обично по долго наговарање. Тоа не е обично „се реши“, туку моментот кога човекот ја спушта гардата и си вика: „Арно де, ќе одам и јас!“
Пример од битолски живот: – „А бе не сакаше ни да слушни да се жени, ама на крај се кандиса!“