Во битолскиот говор, „тољољо“ се користи за да се опише некој што е малку збунет, неснаодлив, наивен или не го фаќа муабетот од прва. Една од оние личности што секогаш ќе насмеат друштво со својата едноставност. Духовито објаснување: „Тољољо“ не е навреда, туку битолски начин да кажеш дека некој е добродушен и без компас за ситуација, ама баш затоа е мил и незаменлив. Секое маало има барем по еден „тољољо“ што сите го сакаат, иако не би му довериле да ви паркира кола.
– Го пратив по леб, се врати со банани. Ех море тољољо од дете!